تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۹۵

هان کار بکن راست، که قامت شد خمبگذار ز سر غرور و، بردار قدم
سر پیش و، خمیده قد، بهم رفته دو چشمبگرفته ترا پینکی خواب عدم