شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: مضمون این شعر بیان احساس عمیق درد و عشق است. شاعر از لیلی به عنوان معشوق خود یاد می‌کند و می‌گوید که دلی شاداب و سرزنده ندارد و غم عشق او باعث شده که دلش پر از زخم و غم باشد. او به زیبایی تصور می‌کند که زیبایی گل‌ها و خارها در دلش با هم آمیخته شده و نتیجه‌اش حس مرگ و زندگی توأمان است.
ای درد تو لیلی دل مجنونمخرم ز غم تو خاطر محزونم
هوش مصنوعی: ای درد تو مثل لیلی، دل مجنون من را شاد می‌کند، با اینکه غم تو، خاطر من را غمگین کرده است.
از بسکه شکفته گل گل، از خار رهتگویی گل خار است دل پر خونم
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و شگفتگی گل‌ها، انگار که هر خاری که در این راه هست، به گل تبدیل شده؛ دل من پر از درد و اشک است.