تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۱۲۴

نبود چو حضور قلب و مژگان تریفیض ز نماز خویش چندان نبری
خاکت بر سر، این چه حضور است که تودر پیش حق استاده و جای دگری؟!