شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به معشوق یا کسی که آرزوهایش را دارد، خطاب می‌کند و از حالتی کودکانه و ناپخته خود سخن می‌گوید. او به این فکر می‌کند که اگر بخواهد شبیه بزرگ‌ترها شود و توبه کند، ممکن است دیگر از جوانی و زیبایی خود بی‌نصیب بماند. به این ترتیب، شاعر به تمایلش برای حفظ جوانی و طراوت و ترس از پیر شدن اشاره می‌کند.
ای آنکه تمام آرزو و هوسیطفلی، مستی، مخبطی، خود چه کسی؟!
هوش مصنوعی: ای کسی که تمام آرزوها و خواستههای یک کودک، بیخبر و نابخردی را در دل داری، خودت چه کسی هستی؟!
گفتی: که بپیری چو رسم، توبه کنم!ترسم که جوان روی، بپیری نرسی!!
هوش مصنوعی: گفتی که وقتی پیر شدی، توبه میکنی! اما من نگرانم که وقتی جوانی را ترک کردی، دیگر به پیری نرسی!