تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۵

از خود آزادی، بر حق بنده می‌سازد تراپیشتر از مرگ مردن، زنده می‌سازد ترا!
گریه بر روز سیاه خویش کردن، همچو ابرپای تا سر، همچو گلشن خنده میسازد ترا