شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این ابیات به احساسات عمیق و درد درونی شاعر اشاره دارد. شاعر از رنج و زخم‌های قلبی خود صحبت می‌کند و بیان می‌کند که این احساسات همچون ناله‌ای از دل او به‌وجود می‌آید. به طور کلی، این دو بیت نشان‌دهنده غم و اندوهی است که بر دل او سنگینی می‌کند.
سینه ریش از یاری هر خس ز بس باشد مراچون قلم پر ناله هر مد نفس باشد مرا
هوش مصنوعی: دل شکستگی و دردی که از یاری هر گیاهی دارم، برایم به اندازه‌ای است که مانند قلمی سرشار از ناله و آه، هر نفس برایم سنگین می‌شود.