شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و هنری که در چشم‌ها و مژگان خود دارد می‌پردازد. او می‌گوید که چشمهای روزگار به او خیره شده‌اند و دیگران نیز به واسطه ویژگی‌های خاصش، حیرت‌زده به او نگاه می‌کنند.
تو چشم روزگاری و، از هر کناره‌ایمژگان‌صفت به گرد تو حیران نگاه‌ها
هوش مصنوعی: تو چشمهای پرزرق و برق و زیبایی، و نگاه‌ها از هر سو چون مژگان به دور تو حیران و خیره هستند.