شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان می‌کند که وقتی به یاد معشوق می‌افتد، زبانش از قدرت بیان عجز می‌آورد و دلش به هنگام یاد او به حالت خشکی و بی‌حالی درمی‌آید. به این معنا که یاد معشوق برای او بسیار گران و سرشار از احساسات عمیق است.
شد چو بینامت زبان، از کام بیرون کردنی استشهر دل باشد چو بی یاد تو، هامون کردنی است
هوش مصنوعی: وقتی که تو را می‌بینم، زبانم بند می‌آید و نمی‌توانم حرفی بزنم. اگر شهر دل من بدون یاد تو باشد، مثل یک بیابان خشک و بی‌حیات می‌شود.