شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: شعر به این موضوع اشاره دارد که دل انسان نمی‌تواند با تمایلات دنیوی و خواسته‌های بی‌اساس پر شود. همچنین، احساس بی‌دولتی و بی‌سرپرستی به نوعی به احساس جدایی و رها شدن از خانه و خانواده اشاره دارد. در کل، متنی از ناامیدی و حس بی‌پناهی را منتقل می‌کند.
نیست دل را با هوسهای جهان در سینه جاشد چو بیدولت پسر، از خانه بیرون کردنی است
هوش مصنوعی: دل آدمی نمی‌تواند با آرزوهای دنیوی پر شود، همان‌طور که وقتی پسر بیدولت از خانه بیرون می‌شود، دیگر جایی در آن خانه ندارد.