شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: این بیت شعری به زیبایی و جاذبه‌ی فردی اشاره دارد که مانند پرتو خورشید می‌درخشد و وجودش فضای عالم را روشن کرده است. اما به رغم این درخشش، او از نظر درونی شرم دارد و از نگاه دیگران پرهیز می‌کند.
عالمی پر شده از پرتو خورشید رخششرم او باز زما چشم رمیدن دارد
هوش مصنوعی: این جمله به زیبایی و نورانیت فردی اشاره دارد که چهره‌اش به قدری زیباست که حتی تابش خورشید نیز در مقابلش محو به نظر می‌رسد. بستر کلام نشان‌دهنده این است که آن شخص به قدری جذاب و شرمگین است که نگاه کردن به او برای دیگران سخت می‌شود. این زیبایی و تاثیرگذاری او ممکن است باعث شود که دیگران از او خجالت بکشند یا دچار تردید شوند.