شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به گمنامی و وفاداری خود اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که هیچ‌کس جز شکست و ناکامی نمی‌تواند به زندگی‌اش وارد شود و این نشان‌دهنده‌ی تنهایی و چالش‌های او در این دوران است.
گمنام بس که همچو وفا در زمانه‌امکس جز شکست راه نیابد به خانه‌ام
هوش مصنوعی: در این دنیا، هیچ‌کس جز شکست و ناکامی به دلم نمی‌رسد و به یادگار وفا، گمنام و ناشناخته مانده‌ام.