شمارهٔ ۲۱۴
هوش مصنوعی: در این دو بیت شاعر از عشق و شوق به معشوق خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشقش به جانانه‌اش چنان شدید است که به مانند پروانه‌ای به دور شمع می‌چرخد و از این آتش لذت می‌برد. به عبارتی، او تمام وجودش را به خاطر عشقش می‌سوزاند و از آن خوشنود است.
تا بجان آتش فتاد از شوق آن جانانه امشعله جواله سان، هم شمع و هم پروانه ام
هوش مصنوعی: وقتی که عشق او به جانم افتاد، به مانند شمعی می‌سوزم و شعله‌ور هستم، هم شمع هستم و هم پروانه‌ای که به دورش می‌گردد.