شمارهٔ ۲۵۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به عشق و جذابیت معشوقش اشاره می‌کند. او چشم‌های معشوق را که مانند طنابی برای برپایی خیمهٔ لیلی است، توصیف می‌کند. این نگاه عشوه‌گرانه و مژگان بلند معشوق دل شاعر را مجنون کرده است.
دلم مجنون و، لیلی آن نگاه عشوه ساز اوطناب خیمه لیلی است مژگان دراز او
هوش مصنوعی: دل من مانند مجنون است و نگاهی که به من می‌اندازد، مانند طناب خیمه‌ای است که لیلی را به یاد می‌آورد. مژگان او هم مانند دنباله‌ای است که بر جذابیت آن نگاه افزوده است.