غزل شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم ناشی از فراق و عشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که غم به قلبش آسیب زده و از دلش ناله برمی‌خیزد. احساس سیاهی و سوزش درونش را با تشبیه به شمعی که از گرما ذوب می‌شود، توصیف می‌کند. شاعر از یاد یار و فراق یاد می‌کند و این حالتی از یادآوری و درد در دل او ایجاد کرده است. شاعری که عاشقانه در جستجوی مراد خود است، به وضعیتی اشاره می‌کند که سرنوشتش در آن دست خود او نیست و به نوعی محکوم به غم و بلاست. در پایان، به نوعی ناامیدی از برخورد با مشکلات و خصم و غم‌های زندگی اشاره می‌کند.
آگه نه‌ای که بر دلم از غم چه درد خاستمحنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست
هوش مصنوعی: آیا خبر داری که غم چه دردی را در دلم به وجود آورده؟ مشکلات و سختیها به اندازهای بر من فشار آورده که از عمق سینهام به بیرون میجوشند.
بر سینه داغ واقعه نقش‌الحجر بماندوز دل برای نقش حجر لاجورد خاست
هوش مصنوعی: بر سینه داغ این اتفاق، اثری از سنگِ قدیمی باقی مانده و از دل برای نقشی از سنگ لاجورد، حس و احساس برخاسته است.
جان شد سیاه چون دل شمع از تَفِ جگرپس همچو شمع از مژه خوناب زرد خاست
هوش مصنوعی: جان من به تیرهگی گرما و سوز دل شمع دچار شده است. همچون شمعی که از چشمانم اشک زرد و کرمگون جاری است.
همسنگ خویش گریهٔ خون راندم از فراقتا سنگ را ز گریهٔ من دل به درد خاست
هوش مصنوعی: از شدت غم و دوری، به قدری گریه کردم که حتی سنگ هم از درد دل من به تپش افتاد.
در کار عشق دیده مرا پایمرد بودهر دردسر که دیدم ازین پایمرد خاست
هوش مصنوعی: در زمینه عشق، چشمانم همیشه شجاع و پایدار بود؛ هر مشکلی که تجربه کردم از همین شجاعت ناشی شد.
دل یادکردِ یار فراموش کی کنددر خون نشستن من ازین یادکرد خاست
هوش مصنوعی: دل هرگز نمیتواند یاد یار را فراموش کند، چرا که نشستن من در خون، از همین یاد یار به وجود آمده است.
دل‌تشنهٔ مرادم و سیر آمده ز عمردل بین کز آتش جگرش آبخَورد خاست
هوش مصنوعی: دل من همچنان شوق و آرزوی خود را دارد، در حالی که عمرم به پایان رسیده است. ببین که چطور از آتش دلش برای تسکین خود آب برداشت.
دردا که بخت من چو زمین کُندپای گشتاین کندپائی از فلکِ تیزگرد خاست
هوش مصنوعی: ای وای که بخت من مانند زمین کمسرعت و کُند شده است، و این کُند بودن از آسمان پر از حرکت و چرخش نشأت گرفته است.
در تخت نرد خاکی اسیر مششدرمزین مهرهٔ دو رنگ کز این تخته‌نرد خاست
هوش مصنوعی: من در دام تخت نردی از خاک گرفتار شدهام و به خاطر این مهرههای دو رنگی که از این تخته نرد برخاستهاند، در بند هستم.
خصمم که پایمال بلا دید دست کوفتتا باد سردم از دم گردون‌نَوَرد خاست
هوش مصنوعی: دشمنم را که در سختیها و مشکلات شکست دادم، به عنوان علامتی از قدرت و استقامت خودم میزنم، تا اینکه باد سردی به من آسیب نرساند.
گر باد خیزد ای عجب از دست کوفتناز دست‌کوب خصم مرا باد سرد خاست
هوش مصنوعی: اگر باد بوزد، چه شگفتی که از دست زدن به دست دشمن، باد سردی برخاست.
خاقانیا منال که غم را چو تو بسی استکه‌اول نشست جفت و به فرجام فرد خاست
هوش مصنوعی: ای خاقان، مایوس مشو که غم مانند تو بسیار است، زیرا کسی که ابتدا در کنار تو نشسته، در پایان تنها از خواب بیدار می‌شود.