غزل شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عمق عشق و فراق خود به معشوق می‌گوید. او به شدت تحت تأثیر عشق قرار دارد و اعتقاد دارد که این احساس عمیق و واقعی است. فراق معشوق به او آسیب زده و او در دریای عشق غرق شده است. او از طوفان عشق خود سخن می‌گوید که تمام جهانش را تحت تأثیر قرار داده و به او احساس غرق شدن می‌دهد. شاعر می‌گوید که معشوق نیز در این طوفان است، اما وضعیت و سرنوشت آن‌ها متفاوت است؛ او در حال فراق است و معشوق در کنار دیگری به سر می‌برد، بدون آن که بداند چه تأثیری بر شاعر گذاشته است.
دلم در بحر سودای تو غرق استنکو بشنو که این معنی نه زرق است
هوش مصنوعی: قلب من در آرزوی تو غرق شده است، پس خوب گوش کن که این احساس، ظاهرسازی نیست.
فراقت ریخت خونم این چه تیغ استنفاقت سوخت جانم این چه برق است
هوش مصنوعی: فراق تو باعث شد تا خونم بریزد، این چه تیغ تیزی است که بین ما جدایی انداخته؟ و نفاق تو جانم را میسوزاند، این چه برقی است که وجودم را از بین می‌برد؟
جهان بستد ز ما طوفان عشقتامانی ده که ما را بیم غرق است
هوش مصنوعی: دنیا از ما گرفته شده و در میان طوفان عشق تو، از تو میخواهم که به ما پناهی بدهی، زیرا ما از غرق شدن در این طوفان ترس داریم.
تو هم هستی در این طوفان ولیکنتو را تا کعب و ما را تا به فرق است
هوش مصنوعی: تو نیز در این طوفان حضور داری، اما تو به مقصدی نزدیکتر هستی و ما بسیار دورتر از آن.
اگرچه دیگری بر ما گزیدیندانستی کز او تا ما چه فرق است
هوش مصنوعی: اگرچه تو دیگری را بر ما ترجیح دادی، اما نمیدانی که ما چه تفاوتی با او داریم.