غزل شمارهٔ ۱۳۵
هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر به توصیف و ستایش معشوق خود می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و مجازی، نشان می‌دهد که نام و ذات معشوق در چیزهای مختلف ثبت شده است. او تصویری از عشق و تعلق خاطر به معشوق ارائه می‌دهد و می‌گوید که هر چیزی از جمله آثار و نشانه‌ها، جلوه‌ای از اوست. همچنین به تاثیر عمیق معشوق بر احساسات و روحیات خود اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که حتی درد و رنج ناشی از عشق نیز مملو از زیبایی و شیرینی است. در نهایت، شاعر با حسرت و عشق، از عمق بنیان‌های دل خود می‌نویسد و عشقش را به معشوق ابراز می‌کند.
دل نام تو بر نگین نویسدجان نقش تو بر جبین نویسد
هوش مصنوعی: دل به عشق تو نام تو را بر روی نگین حک می‌کند و جانم تصویر تو را بر پیشانیاش می‌نویسد.
شاهان به تو عبده نویسندروح‌القدست همین نویسد
هوش مصنوعی: شاهان تو را بندگی کرده و تو را خدمتگزار خود مینامند، اما روحالقدس تنها تو را به عنوان خالق و حقیقت بزرگ میشناسد.
رضوان لقب تو یوسف‌الحسنبر بازوی حور عین نویسد
هوش مصنوعی: در آرزوی تو، زیبایی تو بر بازوی حورهای بهشتی نقش بسته است.
خورشید به تهمت خدائیتابن‌الله بر نگین نویسد
هوش مصنوعی: خورشید به خاطر اینکه به تو نسبت خدایی میدهند، بر روی نگین خود می‌نویسد.
خال تو بر آتشین صحیفهپنج آیت عنبرین نویسد
هوش مصنوعی: تو خال خود را بر روی کتابی آتشین میگذاری که پنج آیه معطر نوشته شده است.
چون پر مگس خط تو بر لببر گل خط انگبین نویسد
هوش مصنوعی: وقتی مگس بر روی گل نشسته و عسل را مینوشد، خط زیبای تو را بر لبش به یادگار میگذارد.
خونی که به تیر غمزه ریزیهم شکر تو بر زمین نویسد
هوش مصنوعی: خونی که از دل غم و sorrow به زمین میریزد، همانند شکر بر سطح زمین پاشیده میشود.
تیغت چو به خون من شود تربر دست تو آفرین نویسد
هوش مصنوعی: وقتی که شمشیر تو به خون من آغشته میشود، در دست تو همچون قلمی است که اثرش را می‌نویسد.
نقش‌الحجر است بر دلت جورکس یارب بر دل این نویسد
هوش مصنوعی: این بیت به این معنی است که بر دل تو اثرات تلخی از بیوفایی و ظلم دیگران نقش بسته و ای کاش بر دل تو چیزهای زیباتر و دلنشینتری نوشته میشد.
بر خاک در تو خون چشممخاقانی جرعه‌چین نویسد
هوش مصنوعی: در حالی که بر خاک تو هستم، اشک های چشمانم را به خون مبدل کردهام و با این حال، خاقانی خالق واژهها را می‌نویسد.