غزل شمارهٔ ۲۰۱
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به نوشیدن شراب و شادی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که می را به جامش بریزد و به زیبایی‌ها و خوشی‌های عید اشاره می‌کند. او از معشوقش می‌خواهد که بگذارید عشق و شوق در دلش شعله‌ور شود و از او می‌خواهد تا گل‌های محبت و زیبایی را به زندگیش بریزد. در انتها، شاعر بر ارزش و زیبایی شعر و هنر تأکید می‌کند و از انصاف و درک درست نسبت به آثارش دعوت می‌کند.
دهان شیشه گشا صبح شد شراب بریزمیی به ساغر من همچو آفتاب بریز
هوش مصنوعی: صبح دمیده و وقت نوشیدن شراب فرا رسیده است. همچون آفتاب که نورش را به همه جا میافشاند، شراب را به جام من بریز.
هلال عید بود بر سپهر پا به رکاببه جام ساقی گل چهره می شتاب بریز
هوش مصنوعی: هلال عید بر آسمان در حال درخشیدن است و مانند سوارکاری آماده، به سمت جلو حرکت می‌کند. در این زمان، ساقی با شتاب در حال ریختن شراب به جام است که چهرهاش مانند گل زیبا و جذاب است.
نقاب برفکن و آتشی به جانم زنز دیدهٔ تر من همچو شمع، آب بریز
هوش مصنوعی: نقابت را بردار و آتشی به دل من بزن. از چشمان پر از اشکم مثل شمع، آب بریز.
دلم ز دست تو آباد گر نمی‌گرددبیار آتش و درخانهٔ خراب بریز
هوش مصنوعی: اگر دل من از عشق تو شاد و سرزنده نمیشود، پس بیا آتش بیاور و بر این خانه خراب بریز.
لب تو داد به دستم قدح ز شربت قنددر او ز روی عرقناک خود گلاب بریز
هوش مصنوعی: تو لبهایت را به من دادی و من در ظرفی شربت شیرین را آماده کردم. حالا از روی صورت عرقکردهات خوشبوکنندهای را بریز تا عطرش بیشتر شود.
گهی که جرم مرا پیش تو حساب کنندتو رشحه‌ای ز کرم‌های بی‌حساب بریز
هوش مصنوعی: هر گاه که بخواهند تقصیرها و گناهان مرا نزد تو بررسی کنند، تو لطف و کرم بیپایانت را به من عطا کن و از آن کمی از خیر و برکت خود را به من بده.
ببین به دیدهٔ انصاف نظم خاقانیطبق طبق ز جواهر بر انتخاب بریز
هوش مصنوعی: به دقت و با چشم انصاف به اشعار خاقانی نگاه کن و ببین که چطور به خوبی و با دقت، کلمات با ارزش و زیبا را به هم چیده است.