غزل شمارهٔ ۲۴۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و معجزات آن صحبت می‌کند و به احساسات عمیق خود اشاره دارد. او از کفر به راز عشقش سخن می‌گوید و می‌پرسد چرا با وجود این عشق، نمی‌تواند آن را درک یا نشان دهد. او به سوز دلگیر عشق و آتش پنهانی که در وجودش وجود دارد، اشاره می‌کند و از اینکه در عمق وجودش، غم عشق را احساس می‌کند، ابراز تاسف می‌کند. شاعر همچنین به ناپایداری کارهایش در زمان خودپرستی اشاره کرده و می‌پرسد که چرا در این حالت، کمبود احساس و شور را تجربه می‌کند. در نهایت، او به تضاد هستی و نیستی در جهان اشاره می‌کند و از اینکه با وجود این پیچیدگی‌ها هنوز نتوانسته به پاسخ‌های رضایت‌بخشی دست یابد، غمگین است.
کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارمدارم به کفر عشقت ایمان چرا ندارم
هوش مصنوعی: نمیتوانم راز عشق تو را مخفی بدانم، پس چرا ایمان به این عشق ندارم؟
سوزی ز ساز عشقت در دل چرا نگیرمرمزی ز راز مهرت در جان چرا ندارم
هوش مصنوعی: چرا باید دل از آتش عشق تو بسوزد و من هیچ دلیلی برای این احساس نداشته باشم؟ چرا در وجودم هیچ نشانهای از محبت تو احساس نمیکنم؟
آتش به خاک پنهان دارند صبح خیزانمن خاک عشقم آتش پنهان چرا ندارم
هوش مصنوعی: صبح زود برخاستگان، در دل خود آتش نهفتهای دارند که به دیگران نمینمایانند. من که عاشق هستم، چرا این آتش پنهان را در دل ندارم؟
عید است این که بر جان کشتن حواله کردیچون کشتنی است جانم، قربان چرا ندارم
هوش مصنوعی: این روز جشن و سرور است، روزی که جانم را به عشق تو تقدیم کردم. اگر قرار است جانم را بدهم، چرا برای این قربانی شدن شور و شوقی ندارم؟
نی کم سعادت است این کامد غم تو در دلچون دل سرای غم شد شادان چرا ندارم
هوش مصنوعی: غم تو در دل من جا گرفته و این باعث شده که دل من مانند یک خانه پر از غم باشد. حالا که دل من این چنین شده، چرا من شاد نیستم؟
تا خود پرست بودم کارم نداشت سامانچون بی‌خودی است کارم سامان چرا ندارم
هوش مصنوعی: تا زمانی که به خودم توجه داشتم و خودپرستی میکردم، هیچچیز در زندگیم مرتب و سامان نداشت. اما حالا که از خودم بیرون رفتهام و در حال بی‌خودی هستم، چرا باید انتظار داشته باشم که کارم سامان بگیرد؟
مهتاب را به ویران رسم است نور دادنپس من سراچهٔ جان ویران چرا ندارم
هوش مصنوعی: ماه تابان به ویرانهها نور میبخشد، پس چرا من که جانم ویران است، از روشنایی بهرهمند نیستم؟
ریحان هر سَفالی پیداست آن من کومن دل سفال کردم ریحان چرا ندارم
هوش مصنوعی: هر سفالی دارای بوی ریحان و عطر خاصی است، اما برای من که دل و روحم مثل سفالی شکسته است، چرا این زیبایی و عطر وجود ندارد؟
خاقانیم نه والله سیمرغِ نیست هستمپس هست و نیست گیتی یکسان چرا ندارم
هوش مصنوعی: من خاقان هستم و نمیگویم که سیمرغ هم هستم. وجود و عدم در این دنیا برای من یکسان است، پس چرا چیزی ندارم؟