شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح قاضی القضاة احمشاد
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذبه‌ی معشوق می‌پردازد. شاعر از تاثیرات عمیق عشق و زیبایی معشوق بر دل و جان خود سخن می‌گوید و می‌گوید که عشق او دنیایی را در هم می‌ریزد و باعث ظهور قیامت می‌شود. زلف معشوق به گونه‌ای بیان شده که به نظر می‌رسد می‌تواند جهان را بر هم زند، و زیبایی‌های او در دل انسان‌ها آتش عشق را شعله‌ور می‌کند. در نهایت، شاعر معشوق را به اندازه‌ای بزرگ و با ارزش می‌داند که وجودش بر سرنوشت آینده‌ی جهان تاثیرگذار است.
تا رقم حسن تو زد آسماننامزد عشق تو آمد جهان
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی تو در آسمان ثبت شد، نامزد عشق تو به دنیا آمد.
حلقه به گوش غم تو گشت عقلغاشیه‌دار لب تو گشت جان
هوش مصنوعی: غم تو باعث شده که عقل مانند زنجیری دور گردن باشد و جان هم در اطراف لب تو پرسه بزند.
زلف تو شیطان ملایک فریبروی تو سلطان ممالک ستان
هوش مصنوعی: موهای تو به قدری فریبندهاند که حتی فرشتگان را هم وسوسه می‌کند و زیبایی چهرهات به اندازه‌ای است که مانند سلطانی بر دلهای مردم حکومت می‌کند.
عشق تو آورده قیامت پدیدفتنهٔ تو کرده سلامت نهان
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده که قیامت برپا شود و فتنهای که به وجود آورده، در واقع آرامش پنهانی را به همراه دارد.
تابش رخسار تو از راه چشمکرد چراگاه دل از ارغوان
هوش مصنوعی: نور چهرهات از چشمها به دل میتابد و باعث شده که دل من مانند مرتعهای سرسبز و گلدار شود.
سلسله‌های فلک است آن دو زلفتا نکنی قصد سرش، هان و هان
هوش مصنوعی: دو زلف معشوق مانند زنجیرهایی از آسمان هستند و تا زمانی که به جدیت به فکر آنها نباشی، نباید نگران باشی.
ز آنکه جهان یکسره گردد خرابگر ببری سلسلهٔ آسمان
هوش مصنوعی: اگر جهان به طور کامل ویران شود، حتی اگر آسمان را نیز زخمی کنی.
حلقه‌ای ار کم شود از زلف توخاتم جم خواه به تاوان آن
هوش مصنوعی: اگر از زلف تو، حلقه‌ای کم شود، مانند آن است که انگشتر سرزمین جم را باید به بهای آن پرداخت.
در لب تو هست ز کوثر اثردر دل خاقانی از آتش نشان
هوش مصنوعی: در لب تو نشانهای از نیکی و شیرینی وجود دارد و در دل خاقانی، عواطفی چون آتش شعله‌ور است.
قبلهٔ تو اختر جوزا رکابقدوهٔ او گوهر دریا بنان
هوش مصنوعی: سوی تو به سمت ستاره جوزا حرکت میکنم، همچون سرپرست و راهنمایی که گوهر دریا را در دستانش دارد.
حرز امم، حبر امام احمشادقاضی شه پرور و سلطان نشان
هوش مصنوعی: این عبارت به نمادی از قدرت و اعتبار یک امام اشاره دارد که همانند یک حصن و محافظ برای مردم و جامعه خود عمل می‌کند. همچنین، به قاضی شه پرور و سلطانی اشاره می‌کند که ویژگیهای مثبتی مانند دانایی و رهبری را در خود دارد. این فرد بر حفظ اصول و ارزشها تأکید دارد و منابع الهام بخشی برای دیگران است.