رباعی شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به احساس تنهایی و جدایی میان خود و معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل او و معشوقش در این دنیای تنها باقی مانده و ارزش‌های گرانبهایی در اینجا وجود دارد. همچنین به صبر خود اشاره می‌کند و از این می‌گوید که صبرش او را خالی‌تر کرده است. به‌طور کلی، احساس عمیق دلشکستگی و تنهایی در این شعر مشهود است.
دل خاصِ تو و من، تنِ تنها اینجاگوهر به کَفَت بمانْد و دریا اینجا
هوش مصنوعی: دل ما فقط متعلق به تو و من است، در اینجا تنها هستیم و گوهر وجودمان در دستانمان باقی مانده و دریا هم در اینجا است.
در کار توام به صبر مفکن کارمکز صبر میان‌تهی‌ترم تا اینجا
هوش مصنوعی: در کار تو باید صبر را به کار ببرم، زیرا بیصبری در کار من، مرا خالی‌تر و بیثمرتر می‌کند.