رباعی شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و دوگانگی آتش و آب اشاره می‌کند. او آتش را خالص و ناب و آب را روشن و زلال توصیف می‌کند. آتش شبیه جیوه و آب مشابه رنگ آسمان است. در نهایت، او به تأثیر متقابل این دو عنصر پرداخته و می‌گوید از وجود آتش، آبی پدید می‌آید و از آب، آتش به وجود می‌آید.
ای تیغ تو آب روشن و آتش نابآبی چو خماهن، آتشی چون سیماب
هوش مصنوعی: ای تیغ تو مانند آب زلال و آتش خالص است، آبی که مانند رنگی دیگر درخشان است و آتشی که به نرمی و تیزی میدرخشد.
از هیبت آن آب تن آتش تابرفت آتشی از آتش و آبی از آب
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و شکوه آن آب، آتش از شدت حرارتش خاموش شد و از ترکیب آتش و آب، حالتی جدید به وجود آمد.