رباعی شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: این بیت به نقد ظاهرسازی و زهد نمایی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که زاهدانی که از دنیا دلبری می‌کنند و تنها به خوردن برگ درخت بسنده می‌کنند، نمی‌توانند از زهد واقعی بهره‌مند شوند. اگر کسی به زیبایی و جذابیت چهره‌ی معشوق روی آورد ولی در عشق واقعی ناکام باشد، این زیبایی و جاذبه چه سودی دارد؟ در نهایت، شاعر به اهمیت عشق واقعی و بخت در آن اشاره می‌کند.
کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
هوش مصنوعی: کرمها که مانند عابدان به خوردن برگ درخت مشغولند، در واقع از دنیا کناره میگیرند و به نوعی از زهد و پرهیزگاری دست میزنند.
از ابرو و چشم ار به بتان ماند سختچه سود که نیستش به معشوقی بخت
هوش مصنوعی: اگر زیبایی ابرو و چشم به معشوقان باشد، چه فایدهای دارد وقتی که خوششانسی به عشق واقعی دست نمییابی؟