تناجی
خاقانی شروانی

رباعی شمارهٔ ۳۱

از فیض خیالت چمن سینه شکفتاز دیدن رویت گل آئینه شکفت
چون صبح لب از خندهٔ جاوید نبستهر گل که ز باغ دل بی‌کینه شکفت