رباعی شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر میگویند که اگر جوانی مانند آسمان سرکش و بیثبات باشد، دیگر چه جای غم و ناله است؟ در گذشته که مشکلات و ناخوشیها وجود داشت، خوشیها نیز ارزشمند بودند، اما امروز که آن خوشیها نیستند، دیگر هیچ چیزی خوشایند به نظر نمیرسد.
گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیستچندین چه دَوَد که پای بر آتش نیست
هوش مصنوعی: اگر جوانی مانند آسمان پرهیاهو و سرکش نیست، پس چرا باید به خاطر آن موضوعات بیاهمیت ناراحت شویم، وقتی که پا بر روی آتش نیستیم؟
آنگاه که بود، ناخوشیها خوش بودو امروز که او نیست خوشیها خوش نیست
هوش مصنوعی: زمانی که او در کنارم بود، حتی سختیها هم دلپذیر بودند، اما حالا که او نیست، هیچ خوشیای بیاهمیت به نظر میآید.