رباعی شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این ابیات به نوعی پرسش‌های فلسفی و استعاری اشاره دارند. در آن از قاعده‌ها و اصول زندگی و تأثیرات آن‌ها صحبت می‌شود. به این معنا که اگر حمایت و سایه‌ای نباشد (سقف سقف)، فایده‌ای نخواهد بود. همچنین وقتی نان و نعمت را به کسی ندهی، دیگر معنای خوبی و فایده‌ای نخواهد داشت. در نهایت، این اشعار به این نکته می‌رسند که بدون فراهم کردن نیازهای اساسی، آمدن یا بودن انسان‌ها بی‌معناست.
چون سقف تو سایه نکند قاعده چیستچون نان تو موری نخورد مائده چیست
هوش مصنوعی: اگر سقف بالای سرت سایه نداشته باشد، پس دلیل و قاعدهاش چیست؟ و وقتی نان تو مورد استفاده مورچهها قرار نمیگیرد، پس آن مائده برای چه چیزی است؟
چون منقطعان راه را نان ندهیپس ز آمدن فید بگو فائده چیست
هوش مصنوعی: اگر به کسانی که از راه منحرف شدهاند، کمکی نکنید، پس فایده آمدن چه خواهد بود؟