رباعی شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف بینی کله شاه می‌پردازد که بزرگ و برجسته است، به‌طوری‌که به هیچ وجه در پوست او جا نمی‌شود. همچنین، اشاره می‌کند که او عفریت ستم است و قدرت او مانند سلیمان است، اما در عین حال به مانند کوزه‌ای است که در بین دوستی گرفتار شده و گلوید، یعنی نمی‌تواند به راحتی عمل کند. به طور کلی، این شعر نمادی از قدرت و محدودیت‌های آن است.
بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوستگیتیش بگنجدی نگنجد در پوست
هوش مصنوعی: به خاطر میسپاری که سر شاه، همچون ماهی زیباست، اما آن زیبایی و خصیصههایش به قدری عظیم است که در هیچ پوستی جا نمی‌شود.
عفریت ستم زو که سلیمان نیروستدربند چو کوزهٔ فقع بسته گلوست
هوش مصنوعی: قدرت ستمگرانهای که به سلیمان تعلق دارد، مانند یک کوزهی بسته شده است که از آن نمیتوان به راحتی استفاده کرد.