رباعی شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: شاعر از دردهای قدیمیاش شکایت دارد و احساس میکند که راحتی و عافیتی را که به دنبالش است، نمیتواند پیدا کند. او آرزو دارد که آرامش داشته باشد، اما این آرزو برای او ممکن نیست.
نونو دلم از درد کهن ایمن نیستو آن درد دلم که دیدهای ساکن نیست
هوش مصنوعی: دل من از دردهای قدیمی بیخبر نیست و آن دردی که در دل دارم، ثابت و بیحرکت نمیماند.
میجویم بوی عافیت لیکن نیستآسایشم آرزوست این ممکن نیست
هوش مصنوعی: در جستجوی آرامش و آسایش هستم، اما به نظر میرسد که آن را نمیتوان به دست آورد و آرزوی من نیز به تحقق نمیرسد.