رباعی شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: شعر به وضعیت خاصی اشاره دارد که در آن فرد احساس میکند روز و شب با هم در هم آمیختهاند. او نگران است که با گذشت زمان، نشانههای پیری مثل موی سپید به سراغش بیاید. در نهایت، او به تغییرات جوی و این که آیا برف خواهد بارید یا نه، اشاره میکند.
صبح شب برنائی من بوالعجب استیک نیمه ازو روز و دگر نیمه شب است
هوش مصنوعی: صبحی که نورش شگفتانگیز است، برای من جالب است؛ چون نیمهای از آن روز است و نیمه دیگرش شب.
دارم دم سرد و ترسم از موی سپیداین باد اگر برف نبارد عجب است
هوش مصنوعی: من احساس سرما میکنم و نگران این هستم که به زودی موهایم سفید شود. اگر این باد برف نریزد، واقعاً عجیب است.