رباعی شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تأثیر عشق بر عقل اشاره میکند. عشق باعث شده که عقل از وجود انسان بیرون برود و غم به جای آن نشیمن بگزیند. او بیان میکند که وصالی که در فکرش نمیگنجید، تنها یک نقش و تصویر است که هنوز در آسمان به ثبت نرسیده است.
عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشتغم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت
هوش مصنوعی: عشق وارد شد و عقل از بین رفت، غم را کنار گذاشت و دل، دل خود را برداشت و رفت.
وصلی که در اندیشه نیارم پنداشتنقشی است که آسمان هنوزش ننگاشت
هوش مصنوعی: هر نوع اتصالی که در ذهنم نمیپرورانم، انگار طرحی است که آسمان هنوز آن را ترسیم نکرده است.