رباعی شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حسرت و عدم دسترسی به عشق و زیبایی لب محبوب است. شاعر ادعا می‌کند که از عشق لب محبوبش در رنج و سختی است، اما این عشق نمی‌تواند او را نجات دهد، چرا که همانند آب حیات نیز نمی‌تواند به او کمکی کند و او همچنان در حسرت باقی می‌ماند.
از عشق لب تو بیش تیمارم نیستکآلودهٔ لب‌هاست سزاوارم نیست
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو دیگر هیچ مراقبتی برایم باقی نمانده است، زیرا که آلوده به لبهات شدهام و این وضعیت برایم شایسته نیست.
گر خود به مثل آب حیات است آن لبچون خضر بدو رسید در کارم نیست
هوش مصنوعی: اگر آن لب مثل آب حیات باشد و چون خضر به آن برسد، برای من اهمیتی ندارد.