رباعی شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از خستگی و ناراحتی ناشی از دوری معشوق میگوید. او احساس ناتوانی در برابر معشوق دارد و از زیباییهای او مانند لب و دندانش لذت میبرد. در کل، احساسات عاشقانه و درد فراق در این ابیات به وضوح حس میشود.
از خوی تو خستهایم و از هجرانتدر دست تو عاجزیم و در دستانت
هوش مصنوعی: ما از رفتار و خلق و خوی تو خسته شدهایم و از دوری و جداییات ناامید و ناتوان هستیم.
نوش از کف تو مزیم و از مرجانتدُر از لب تو چینم و از دندانت
هوش مصنوعی: من از دست تو نوشیدنی میخورم و از مرجانهایت مروارید میچینم و از دندانهایت زیبایی میگیرم.