رباعی شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به توصیف زیبایی‌های معشوق می‌پردازد و از او به عنوان نرگسی مخمور و گلگون یاد می‌کند. او همچنین به رنگ و حالت بادام و پسته اشاره می‌کند و از او به عنوان دارویی برای جان و نور خورشید دلش یاد می‌کند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌پرسد که حالش چگونه است و چشمانش چه وضعیتی دارند.
آن نرگس مخمور تو گلگون چون است؟بادام تو پسته‌وار پر خون چون است؟
هوش مصنوعی: چشمهای زیبای تو چطور اینقدر سرخ و فریبنده است؟ و چهرهات چه طور مثل یک پستهی سرشار از آبگون و شادی میدرخشد؟
ای داروی جان و آفتاب دل منچونی تو و چشم دردت اکنون چون است؟
هوش مصنوعی: ای داروی جان من و نور دل من، حال تو چگونه است و چشمی که درد تو را میبیند اکنون در چه حالی است؟