رباعی شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: شاعر شب را به زیبایی حلی تشبیه کرده و خود را نیز چون ستارههایی در آن میبیند. هنگامی که صدای زنگها به گوشش میرسد، حالتی سرمست پیدا میکند و احساس میکند که سرنوشتش تحت تأثیر آن صدا دچار تغییر میشود.
شب چون حُلی ستاره در هم پیوستماهم چو ستارگان، حلیها بربست
هوش مصنوعی: شب مانند یک زینت با ستارگان در هم آمیخته است و ما هم مانند ستارگان آن زینت به هم پیوستهایم.
با بانگ حلی چو در بَرَم آمد مستاز طالع من حُلیش حالی بگسست
هوش مصنوعی: وقتی که صدای زنگ حلی به گوشم رسید و او مست و شاداب به سوی من آمد، سرنوشت من باعث شد که آن حالِ خوش او از بین برود.