رباعی شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی چهره معشوق می‌پردازد و آن را به ماه و گل تشبیه می‌کند. زلف‌های او مانند لشکری هستند که به شکار دل‌ها می‌پردازند. به عبارت دیگر، زیبایی و جذابیت معشوق به قدری قوی است که دل‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد و آن‌ها را به سمت خود می‌کشاند.
رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوستلشکرگه آن زلف سر افکندهٔ اوست
هوش مصنوعی: چهره زیبا و دلنشین تو، که به اندازه ماه و گل زیباست، سبب جذب و توجه بسیاری شده و این زلف‌های افشان و زیبا هم در واقع نمایانگر قدرت و جذابیت تو هستند.
زلفت به شکار دل پراکندهٔ اوستلشکر به شکارگه پراکندهٔ اوست
هوش مصنوعی: زلف تو مانند سنتوری است که دل‌ها را به خود جذب می‌کند و دلهای پراکنده را در صف ایستاده به سمت خود می‌کشاند. به عبارتی، زیبایی و جاذبهی زلف تو مانند لشکری است که در پی شکار دل‌ها به حرکت درآمده است.