رباعی شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به اهمیت و ارزش غصه و اندوه اشاره می‌کند. او می‌گوید که این غصه، که تکیه‌گاه پادشاهان است، از بالش‌های نازک و راحتی که شاهان دارند، بهتر است. همچنین، غصه را با عصای موسی و آرامش دست ید بیضا مقایسه می‌کند و به نوعی آن را نشانه‌ای از قدرت و معنویت می‌داند. در واقع، این غصه نماد خلوص و فکری عمیق است که به انسان آرامش و قوت می‌بخشد.
آن غصه که او تکیه‌گه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان است
هوش مصنوعی: آن ناراحتی و غصهای که او بر آن تکیه کرده، ارزشش بیشتر از تمام تشکیلات و آسایشهای پادشاهان است.
آن غصه عصای موسی عمران استآرامگه او ید بیضا زان است
هوش مصنوعی: غصه و ناراحتی شبیه عصای موسی (پیامبر) است و آرامش و راحتی او از قدرتی ویژه به وجود آمده که میتواند شبیه ید بیضا (دست نورانی) باشد.