رباعی شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به وضعیتی اشاره می‌کند که در آن فردی (یار) کنترل زندگی‌اش را به باد می‌سپارد و خود نیز در این وضعیت رها شده است. چشم‌های شاعر پر از غم یار است و عشق او به اندازه‌ای عمیق است که میلیون‌ها دریا را به وجود آورده. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که هر دو (یار و خود) در دست تقدیر (باد) قرار دارند و وضعیت عجیبی برای هر دو پیش آمده است.
تا یار عنان به باد و کشتی داده استچشمم ز غمش هزار دریا زاده است
هوش مصنوعی: چشمم از غم یار آنقدر اشک ریخته که انگار هزار دریا از آن زاده شده است، در حالی که او افسار زندگی‌اش را به باد سپرده و مسیری نامعلوم را طی می‌کند.
او را و مرا چه طرفه حال افتاده استمن باد به دست و او به دست باد است
هوش مصنوعی: او و من در وضعیتی عجیب و غریب قرار داریم. من مثل بادی هستم که در دستانم گرفتهام و او هم در دستان باد قرار دارد.