رباعی شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره غاری به نام سپید است که به عنوان پناهگاهی امن و آرامش‌بخش معرفی شده. شاعر از بالشی نقره‌ای صحبت می‌کند که می‌تواند راحتی و آسایش را فراهم کند. همچنین به تصویر کشیدن ماه به شکل چهارده ماه، نشان‌دهنده زیبایی و سرزندگی است که در این مکان وجود دارد. در کل، شعر فضایی آرام و دلپذیر را توصیف می‌کند.
غار سپید است پناهی دهدتوز بالش نقره تکیه‌گاهی دهدت
هوش مصنوعی: غار سفید به تو پناه میدهد و از بالهای نقرهایاش برایت تکیه‌گاهی فراهم می‌کند.
ده قطرهٔ سیماب بریزی درنه ماه شود چارده ماهی دهدت
هوش مصنوعی: اگر ده قطره از میتوانی بهدقت بریزی، بعد از نه ماه، نتیجهٔ آن بهصورت یک موجود زیبا و کامل به تو خواهد داد که گویا به چهارده ماه رسیده است.