رباعی شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و وابستگی عاطفی‌اش به معشوق سخن می‌گوید. او خود را به‌عنوان مرغی در دام عشق توصیف می‌کند و به زیبایی‌های معشوقش، خصوصاً لبانش، اشاره می‌کند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نام او به خاطر این عشق در خطر ننگ قرار گرفته و تا زمانی که جانش از او جدا نشود، آرامش نخواهد داشت.
ای صید شده مرغ دلم در دامتمن عاشق آن دو لعل میگون فامت
هوش مصنوعی: ای پرندهای که قلبم به دام تو گرفتار شده است، من عاشق آن دو دندان زیبای سرخ تو هستم.
ای ننگ شده نام رهی بر نامتتا جان نبری کجا بود آرامت
هوش مصنوعی: ای کسی که نام تو به ننگ تبدیل شده است، وقتی که جانت را از دست میدهی، دیگر کجا میتوانی آرامش را پیدا کنی؟