رباعی شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از سرنوشت دردناک و تأسف‌بار خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر روز تقدیر نامساعد او را بیشتر تحت فشار قرار می‌دهد و او را در مقام پستی قرار می‌دهد. شاعر حس می‌کند که تمام امور سفلگان و پست‌ها به او مربوط می‌شود و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که به دلیل این شرایط سخت و ظالمانه، خود او نیز به نوعی به سفلیتی گرفتار آمده است.
هر روز فلک کین من از سر گیردبر دست خسان مرا زبون‌تر گیرد
هوش مصنوعی: هر روز آسمان بر من ظلم می‌کند و خالی از سعادت می‌شود و من در مقابل بیرحمیهای آن، ضعیفتر از قبل میشوم.
با او همه کار سفلگان درگیردمن سفله شدم بو که مرا درگیرد
هوش مصنوعی: با او درگیر شدهام و به خاطر او هم در کارهای پست و ناپسند دیگران وارد شدم، حالا خودم هم به انسان پستی تبدیل شدهام.