رباعی شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره longing و انتظار برای بازگشت یار و برطرف شدن غم هجران است. شاعر امیدوار است که روزی فرصتی پیش آید که یار از دلش گم شده را دوباره پیدا کند و این وصال باعث میشود که آتش دلتنگیاش خاموش شود و آرامش به قلبش بازگردد.
روزی فلکم بخت اگر بازآردیار از دل گم بوده خبر بازآرد
هوش مصنوعی: اگر روزی مقدر شود که معشوق دوباره به من برگردد، خبری از دل گمشدهام را به من خواهد رساند.
هجران بشود آتشم از دل ببردوصل آید و آبم به جگر بازآرد
هوش مصنوعی: اگر دوری از محبوب ادامه یابد، آتش عشق در دلم شعلهور میشود. اما اگر دوباره به وصال او برسم، آن آتش مثل آب بر جگرم آرامش میبخشد.