رباعی شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این چند بیت، شاعر به موضوع گذر زمان و ناتوانی در برگشت به گذشته اشاره می‌کند. او به تفاوت بین نعمت‌های مادی و ارزش‌های واقعی زندگی می‌پردازد و می‌گوید که اگرچه ممکن است شخصی در زندگی خود مال و مقام زیادی داشته باشد، اما زمان که از دست برود، هیچ چیز را نمی‌توان بازگرداند. در نهایت، بر اهمیت درک و استفاده از فرصت‌ها در زمان حال تأکید می‌کند.
والا ملکی که داد سلطانی دادمن دانم گفت کام خاقانی داد
هوش مصنوعی: بالاتر از هر مقام و سلطنتی، چیزی به من عطا شده که از مقام و منزلت واقعی خبر دارم و میدانم که چه خیر و برکتی در آن نهفته است.
گفتم ملکا چه داد دل دانی دادچون عمر گذشته باز نتوانی داد
هوش مصنوعی: به ملکه گفتم، آیا میدانی که دل چه چیزی را خواسته است؟ چون عمر از دست رفته، دیگر نمی‌توان آن را بازگرداند.