رباعی شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به صراحت می‌گوید که تلاش برای جمع‌آوری ثروت دنیا چه فایده‌ای دارد، زیرا وقتی جان انسان از بدن خارج شود، دشمنان و دیگران از آن ثروت بهره‌مند خواهند شد. در واقع، شاعر به اهمیت نداشتن وابستگی به مال و دارایی‌های دنیوی تأکید می‌کند و یادآوری می‌کند که وقتی مرگ فرا برسد، هیچ کس نمی‌تواند با خود آن ثروت را ببرد.
ای صاحب رای کامل و بخت بلندسعی تو برای مال دنیا تا چند
هوش مصنوعی: ای کسی که نظر و اندیشهات کامل است و شانس بالایی داری، تلاش تو برای کسب مال دنیا تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟
فردا که رود جان تو از تن بیروناعدا همه آن مال به عشرت بخورند
هوش مصنوعی: فردا که جان تو از بدنت جدا شود، دشمنان همگی آن داراییات را به خوشی و لذت خواهند برد.