رباعی شمارهٔ ۱۲۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره کسی است که به عبادت و خدمت خداوند مشغول است. برچهره او نشانههایی از سعادت و خوشبختی دیده میشود. زندگیاش برای او افتخارآمیز است و شانس و بخت در خدمت اوست.
هرکس که ز ارباب عبادت باشدبر چهرهٔ او نور سعادت باشد
هوش مصنوعی: هر کسی که به پرستش و بندگی خدا مشغول باشد، بر چهرهاش نشانههایی از خوشبختی و سعادت دیده میشود.
ایام وجود او به او فخر کننددر خدمت او بخت ارادت باشد
هوش مصنوعی: روزها و لحظههای زندگی به وجود او افتخار میکنند، و اگر بختی از روی ارادت در خدمت او باشد، روزگار در خدمتش خواهد بود.