رباعی شمارهٔ ۱۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنجی که دندانش به خاطر لب معشوقش به او تحمیل کرده، صحبت میکند. او احساس تب و حال بدی دارد که ناشی از این درد است. در نهایت، او میپرسد که چرا لب معشوقش اینقدر او را رنجور کرده است.
دندان من ار دوش لبت رنجان کردتب با تن من به رنج صد چندان کرد
هوش مصنوعی: اگر دندان من از لب تو اذیت شده باشد، تب من با این درد به مراتب بیشتر خواهد بود.
چون دست درازی به لبت دندان کردتب خال چرا لب مرا بریان کرد
هوش مصنوعی: وقتی که با دندان به لبم نزدیک شدی، چرا تب خال باعث سوختن لبم شد؟