رباعی شمارهٔ ۱۵۸
هوش مصنوعی: این شعر از خاقانی، شاعر مشهور ایرانی، بیانگر درد و غم عمیق اوست. در این ابیات، شاعر به یاد معشوق خود می‌افتد و ابراز می‌کند که غم‌های او باعث آسیب به روح و جانش شده است. او آرزو می‌کند که روزی که معشوق او را فراموش کند، یادش در دل او زنده بماند.
ای از دل دردناک خاقانی شادغمهای تو کرد خاک خاقانی باد
هوش مصنوعی: ای کسی که غم‌های تو را، دل دردناک شاعر شاد کرده است، باد خاک شاعر خاقانی را به دوش میکشد.
روزی که کنی هلاک خاقانی یادبرخی تو جان پاک خاقانی باد
هوش مصنوعی: روزی که تو باعث نابودی خاقانی میشوی، یاد بعضی از تو که جان پاک خاقانی را در بر دارد، در خاطر باقی خواهد ماند.