رباعی شمارهٔ ۱۵۹
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از بیداری و آگاهی سخن می‌گوید. او به علم و دانایی اشاره می‌کند که در تاریکی شب به صبح رسیده است. شاعر از کسی می‌خواهد که برخیزد و زودتر به استقبال روز برود و از خواب عمیق و طولانی بیدار شود تا از فرصت‌های ناب زندگی استفاده کند.
ای بت علم سیه ز شب صبح ربودبرخیز و می صبوحی اندر ده زود
هوش مصنوعی: ای چهرهٔ زیبای علم و دانش، که مانند صبح روشنایی به شب تار میتابی، برخیز و زود به ما بگشا و گلابی که در بادهٔ صبح وجود دارد، تقدیم کن.
بردار ز خواب نرگس خون‌آلودبرخیز که خفتنت بسی خواهد بود
هوش مصنوعی: از خواب نرگس خونی بیدار شو، چون خواب تو طولانی خواهد شد.