رباعی شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: این بیت به تعریف و تمجید از خاقانی، شاعر بزرگ فارسیزبان میپردازد که بهعنوان "سلطان هنر" شناخته میشود. او در اوج هنر و خلاقیت خود، مانند شمع روشن بود. اما اکنون، با وجود مقام والایش، به حالتی اندوهناک و خسته دچار شده و اشک میریزد.
خاقانی را آنکه بود سلطان هنرچون شمع بسی نشست بر کرسی زر
هوش مصنوعی: خاقانی، که هنری بینظیر دارد، مانند شمعی درخشان بر تختی از طلا نشسته است.
اکنون چو چراغ است به کشتن درخَوربر نطع نشسته اشک ریزان در بر
هوش مصنوعی: اکنون مانند چراغی هستم که برای نابودی مناسب است و بر روی سفرهای نشستهام و از شدت ناراحتی اشک میریزم.