رباعی شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که با نوشیدن لب‌های معشوق، چهره‌اش همچون گل لاله زیبا و دلنشین شده است. همچنین به تأثیر بوسه‌های معشوق بر دل خود اشاره می‌کند و درمان دردهایش را در وجود او می‌بیند. در کل، احساس عشق و زیبایی در این اشعار مشهود است.
دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینملاله همه زآن رخ چو وردت چینم
هوش مصنوعی: از آن لب‌های زیبای تو چون نوشی میچینم، گلهای لاله را به خاطر آن چهرهات مثل گلهای یاس میچینم.
در بوسه لبت گزیده‌ام دردت کرددرمان دلم تویی که دردت چینم
هوش مصنوعی: در بوسهای که به لبت زدم، دلم را درمان کردی، زیرا تو همان کسی هستی که درد من را میکاهی.