رباعی شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده زیبایی و جذابیت عشق و نوشیدن از شراب است. شاعر می‌خواهد با استفاده از جذابیت و فریبایی معشوق، اعجاز و شگفتی خلق کند. او به احساسی عمیق از سرخوشی و پرواز در اثر نوشیدن اشاره دارد و تمایل دارد تحت تاثیر نگاه گرم ساقی (معشوق) در عالم عشق و عرفان غوطه‌ور شود.
چون از چشم بتان فسون ساز کنممی‌زیبد اگر دعوی اعجاز کنم
هوش مصنوعی: اگر بتوانم با زیبایی چشمهای معشوق، جادوگری کنم، این کار شایسته است اگر ادعا کنم که کار من معجزه است.
وقت است که از نگاه گرم ساقیچون نشئه به بال باده پرواز کنم
هوش مصنوعی: زمان آن رسیده است که از نگاه دلنشین ساقی، مانند نشئهای که از شراب میگیرد، پرواز کنم.