رباعی شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از روشنایی و ارزش سخنان خود صحبت میکند. او میگوید که امروز مانند خورشید درخشان است و هیچکس نمیتواند به پای سخنانش برسد. خورشید، که نمادی از قدرت و سلطنت است، به طرز شگفتانگیزی در کوی دنیا، گدا و نیازمند سخنان اوست.
امروز که خورشید سمای سخنمکس را نرسد دست به پای سخنم
هوش مصنوعی: امروز که نور خورشید در آسمان میتابد، هیچکس قادر نیست به پای کلام من برسد.
خورشید که پادشاه هفت اقلیم استدر کوی جهان است گدای سخنم
هوش مصنوعی: خورشید که فرمانروای همهی سرزمینهاست، در گوشهای از دنیا، در کنار کلمات من قرار دارد.